Daar was ik weer.

Gepubliceerd op 24 september 2021 om 22:43

Ai ai ai, het is jullie niet ontgaan ๐Ÿ™‰, het is inderdaad wel wat rustig op mijn pagina geweest. En het grappige is vooral dat ik eigenlijk op dit moment ook niet echt iets boeiends te vertellen heb. ๐Ÿ™Š Het gaat gewoon goed in villakakelbont, we zijn lekker aan het werk, een nieuwe aftelkalender voor het ziekenhuis is er nog niet en alles is weer 'normaal'. Het enige wat ik aan de buikoperatie heb overgehouden is met vlagen een koortsmomentje. Niks oververhit geraken, niks vestje aan vestje uit, niks wapperen omdat de wangen in de fik staan en geen depressief lege koelkast om in te gaan zitten. ๐Ÿ™ˆ En waar ik blij was dat mijn bekkie na de pubertijd begon bij te trekken van de pukkels, heb ik die met momenten nu weer wel. De eeuwige jeugd óf omdat we chocola bewaren in die dus niet zo depressieve koelkast. ๐Ÿ™‰ Ach, ik ben er ook gewoon niet zo mee bezig. Wat me wel bezig houd is dat het jullie opvalt dat het stil is. Het is wel stil, maar ik zit niet stil. Het is zeker niet zo dat ik inspiratieloos ben of geen motivatie heb om maar een letter te typen. Ik heb nog een overvloed aan woorden en zinnen die in mij zitten en geschreven willen worden. ๐Ÿ™Š Ik ben een open boek met een paar grijze pagina's en deze mogen nu zwart wit op papier omdat ze mij ook zoveel kleur geven.๐Ÿ™ˆ Dus, letterlijk en figuurlijk, een dikke kus vanachter de schermen.  www.im-POSSIBLE.be


«   »