Wie ben ik:

Wie ben IK? Gewoon Jo. Een liefhebbende vriendin, dochter, zus, tante, collega en coach. Een levensgenieter. Een kop thee, de beestjes en ik ben blij. Zo simpel? Ja! Iemand die door de jaren heen moeilijke en soms dappere keuzes maakte voor een leuker leven, iemand die nu mensen coached naar hún leuker leven. Maar ik ben daarnaast ook optimistisch, energiek, soms een beetje onhandig en een échte clown. Samenwonend met mijn liever dan lief Eddy, hond Jez en twee paardjes, Pica en Wolly, in de wei. Ik kan oprecht zeggen: ik ben gelukkig! Maar het is wel eens anders geweest... Privé alles perfect voor elkaar maar met de stempel burn-out thuis komen te zitten van mijn werk. Ik haat stempels, als je toen menig psycholoog op mij zou loslaten, bam... burn-out, bam... adhd, bam... autisme, bam...ik kan zo nog wel even doorgaan, maar ik dwaal af. In ieder geval, alles wat met het werk te maken had was alleen nog maar negatief. Ik was zelfs gedemotiveerd om nog anderen te motiveren, ik was zó mezelf kwijt. Jarenlang keihard gewerkt om dan zo thuis te komen zitten...Zoveel waaroms… Boos, teleurgesteld, verdrietig hoofdpijn, geen energie en eetlust, ik was op, mijn batterij was leeg, dit kon ik niet meer alleen. Het was een mooie zonnige dag, ik zat met de hond tussen de paardjes en ik brak. Ik had al eerder in mijn leven serieuze dippen gehad, ik zette dan voor de buitenwereld een glimlach op en wachtte tot het vanzelf wel weer over ging. Maar deze ging niet over, deze was met mijn allergrootste glimlach zelfs niet te verdoezelen. Mijn eerdere gedachte van even twee weken rustpauze, werd een half jaar. Maar daarin zette ik wel het voor mij belangrijkste stapje ooit, ik zocht hulp. Er werd al snel duidelijk: Alles was en moest bij mij té...Té behulpzaam, té perfect...enz. En niet alleen op het werk. Ik was een duizendpoot, een superwoman waarbij mijn eigen kracht mijn zwakte werd. Ik was altijd met anderen bezig, cijferde mezelf volledig weg en dacht oprecht goed bezig te zijn. Uit wanhoop en onwetendheid op zoek naar antwoorden, verklaarde ik dat alles en iedereen schuld had aan mij situatie. Ik kwam erachter dat het helemaal niet 'allemaal hun schuld' was. Ik had het grootste gedeelte aan mijzelf te danken. Ik stond mezelf in de weg en liet toe anderen in mij weg te gaan staan. Ik leg het je uit. Bijna iedereen komt zichzelf wel eens tegen, de ene komt er zelf uit en de ander niet. 'Het probleem', groot of klein komt voort vanuit onze gedachten, we zijn er veel mee bezig, ze kosten veel energie en tijd… Waar je energie insteekt, groeit! Dus ook je negatieve gedachten! Wat als je je gedachtegang onder controle zou hebben…alles zou zoveel leuker zijn! Een life coach helpt je daarbij. Ik los je problemen dus niet op maar ik kan je er wel anders/positiever over na laten denken, zodat je zelf de oplossingen vind. Ik ben nog steeds een duizendpoot, sta zoveel positiever in het leven en geniet van elke dag. Bij mij zijn het ook niet alleen maar roze suikerspinnen en luchtballonnen, het dragen van happy socks laat tegenslag ook gewoon toe. Maar ik weet nu wel waar mijn 'valkuilen' kunnen zijn, kan me bij tegenslag direct herpakken en weet dat ik altijd een keuze heb, ik kies positief! Ik volgde een coach opleiding om mezelf en anderen nóg beter te kunnen begrijpen, deze lessen krijgen we helaas op school (nog) niet, had me een hoop 'gedoe' bespaart. Dankbaar dat mijn leven, met mijn eigen ervaringen en opleiding, zoveel makkelijker is geworden met de juiste hulp! Nu is het mijn doel! Ik wil het mensen makkelijker maken! Ik wil dat óók jij je mooiste leven leeft!

Dát ben ik.